Okuyucu Köşesi

 

        Değerli Hemşehrilerim,

        Bu sayfaya “Her Yönüyle Yozgat” adlı internet sitesiyle ilgili, öneri, dilek ve eleştirilerinizi yazabilirsiniz. Sizlerden gelen öneri, dilek ve eleştiriler titiz bir biçimde değerlendirilip gereği yapılacaktır.  Burada bir konuya dikkat çekmekte yarar var. Site herhangi bir siyasal amaç güdülmeden hazırlanmış ve hizmete sunulmuştur. Bu nedenle öneri, dilek ve eleştirilerin bu çerçevede yapılması önem taşımaktadır.

        Saygılarımla…

 

3 thoughts on “Okuyucu Köşesi

  1. YOZGAT
    Yozgat seni adım adım gezmeli,
    İnsanına güzel nedir sormalı,
    Güzel seven sevdasını çekmeli,
    Bülbül sussun, yiğit desin…..
    Elma benim,ayva benim, nar benim,
    Hilal kaşlı, kahve gözlü yar benim.

    Yozgat senin dağlarına çıkmalı,
    Çamlığından merkezine bakmalı,
    Sevdasını gözlerinde görmeli,
    Güller sussun,kızlar desin….
    Sürme benim,kına benim,şal benim,
    Delikanlı, çatık kaşlı yar benim.

    Yozgat senin Sorgun’una bakmalı,
    İlim,irfan, adamlığı tatmalı,
    Soğuğunu tepelere satmalı,
    Boran benim, yağmur benim, kar benim,
    Üç tepene isim yazan , yar benim.

    Sofra sofra yemeğini tatmalı,
    Bağdaş kurup, tahtayada çökmeli,
    Tandırında dürümünü sarmalı,
    Tandırdaki ateş benim,köz benim,
    Sac üstünde yufka açan yar benim.

    Adem özel (SORGUNLU)

  2. NEME GEREK

    Neme gerek,
    Neme gerek,
    Dün bitmiş, neme gerek,
    Dün dünde kalsın,
    Sohbete adam gerek.

    Masaya bir karpuz,
    Yanına dört çatal,
    Sandalyeler çekilsin,
    Keskince bıçak gerek,
    Ortaya tabak gerek,
    Yanına adam gerek.

    Güneşin gidişine,
    Akşamın gelişine,
    Rüzgarın esişine
    Çaya dem gerek,
    Ata gem gerek,
    Bir tatlı sohbet,
    Sohbete adam gerek.

    Adem ÖZEL. (SORGUNLU)

  3. HAN
    Zaman,şeker misali erirken handa,
    Han yerinde durur, hancı uykuda.

    Gün gelir yolcusu… girer kapıdan,
    Gün gelir yolcusu… gider kapıdan.

    Han ıssız, han sessiz , han izbe yerde,
    Han siyah , han soğuk, han aynı yerde.

    Gün gelir hancısı… girer kapıdan,
    Gün gelir hancısı… gider kapıdan.

    Duvarlar taştandır, tavanı yüksek,
    Kervan yorgundur, ayaklar aksak,

    Gün gelir kervanı…girer kapıdan,
    Gün gelir kervanı…gider kapıdan.

    Adem ÖZEL (SORGUNLU)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir